| Menu |
| |
| |
PRINCIPAL |
| |
| |
LAMINAS TEMARIO Antiguo-Medieval |
| |
| |
LAMINAS TEMARIO Arte Moderno |
| |
| |
LAMINAS TEMARIO Arte Contemporáneo |
| |
| |
TESTS de ARTE |
| |
| |
TEMAS de ARTE |
| |
| |
VOCABULARIO |
| |
| |
CARTOGRAFIA |
| |
| |
GUIAS de LUGO |
| |
| |
MONUMENTOS |
| |
| |
NOTICIAS |
| |
|
|
| Sentencias |
Usted debe ser el cambio que desee ver en el mundo. - Gandhi
|
|
|
EPIGRAFÍA
ROMANA DE LA PROVINCIA DE LUGO.
En esta publicación se analizan 169 epígrafes romanos hallados tanto en Lugo capital como en su provincia. El análisis de cada pieza se completa con otros aspectos importantes de la
cultura romana en esta zona, como por ejemplo, las vías de comunicación, los dioses y la religión o las relaciones familiares, entre otros. Esta obra es fruto de una tarea de investigación de varios años y en la que intenté abarcar no sólo el ámbito epigráfico sino
también otros aspectos que considero claves para entender el mundo romano como el estudio de las vías de comunicación, los asentamientos poblacionales y el ámbito religioso
pagano y paleocristiano. Confío que una investigación global de este tipo permita ofrecer un panorama de nuestra provincia novedoso y un poco más clarificador, no sólo de la etapa romana sino incluso de las posteriores. También espero
le sirva de ayuda tanto a los investigadores como a los lectores que, en general, busquen conocer un poco más profundamente esta bonita y siempre agradable Provincia de Lugo.
VISTA PREVIA
ÍNDICE
MAPA
ANÁLISIS
DIVINIDAD
ANÁLISIS
EJEMPLAR EPIGRÁFICO
Si
deseas adquirir un ejemplar puedes hacerlo de varias formas:
- Desde
esta propia página Web y te lo envío por contra reembolso a tu domicilio:
COMPRAR
- En la
librería Balmes situada en Pr. Ánxo Fernández Gómez, 10,
27001 LUGO. Tel:982
227 458
- En
Lulu.com también puedes adquirir una copia impresa o descargarla en PDF:
LULU.COM
- En
Amazon.com también puedes adquirir una copia impresa con portes gratis:
AMAZOM.COM
|
|
|
|
|
 |
"Grafitti" romanos en Vigo |
 |
 En las numerosas intervenciones arqueológicas realizadas tanto en el Castro de Vigo, como por la zona urbana que delitata el antiguo Vigo romano ( Areal, calles Rosalía de Castro, Marqués de Valladares, Fermín Penzol,..), fueron bastante numerosos los hallazgos de "grafitti" en diferentes materiales arqueológicos cerámicos, tales como, fragmentos de ánforas, tégulas, pesas de telar ( los famosos "pondus"), fragmentos de cerámica de cocina y de lujo,.. Basicamente estos "gafitti" nos ofrecieron la posibilidad de identifican algunos símbolos y algunas letras (que en ocasiones formaban toda una incripción o palabra). De entre todos ellos, hoy analizaremos dos de ellos, totalmente diferentes: encontrados en dos yacimientos distintos; de diferente cronología; uno presenta un símbolo y otro un nombre;...pero tienen en común que fueron realizados en vasijas romanas de lujo y nos hablan de la sociedad existente en el Vigo de aquellos siglos atrás. En definitiva, nos trasladan a hablar de mentalidades y no de tipologías cerámicas.
|
|
|
 |
La muralla de León podría tener una datación más temprana |
 |
 Melquiades Ranilla, el arquitecto que dirige los trabajos de extracción de las lápidas de la muralla romana de León desta que, contrariamente a lo que se creía, las estelas descubiertas hace un año en la fortaleza romana no se utilizaron como material para reparar la piedra de la muralla. «Se ha comprobado que el hormigón romano está sujetando directamente las lápidas», afirma Ranilla, desmontando las teorías que durante siglos han defendido los arqueólogos. La importancia de este descubrimiento es capital, por cuanto que podría demostrar que la antigüedad de la muralla -”se calcula de una edad entre finales del siglo III y principios del IV-” podría ser mayor a la que se cree.
Ayer y tras varios meses de retraso -”tendría que haber comenzado en el mes de septiembre-” comenzó la extracción de las lápidas de la muralla. Según destaca el arquitecto director de este proyecto, Melquiades Ranilla, el primer día de trabajo se sacaron del lienzo seis lápidas de diversos tamaños y en buen estado, lo que hará más fácil las labores de restauración. Además del descubrimiento citado, los arqueólogos han desvelado que el lienzo puede esconder casi el doble de lápidas de las que se creía (alrededor de veinte) lo que incrementa la importancia del hallazgo. Melquiades Ranilla destaca asimismo que existen junto a las lápidas ya extraídas otras piezas de menor importancia que se rompieron para asentar y nivelar las demás y que también pueden aumentar el conocimiento que tenemos de la época y las circunstancias que rodearon el levantamiento de la fortaleza.
|
|
|
 |
Restos de la vía romana XX en Camiño da Brea |
 |
 Negreira, capital de A Barcala y territorio de los supertamáricos, da un paso de gigante en su reencuentro con el pasado. Y es que la pasada semana era localizado en este municipio -concretamente en la parroquia de Xallas- un tramo da calzada Per Loca Maritima o Vía XX. ¿Y que significado práctico tiene el hallazgo? Pues, por un lado, constatar que por este valle transitaba "unha de las más importantes vías romanas que, pola costa, recorría a Gallaecia dende a cidade de Bracara ata Astorga", como apunta el regidor Jorge Tuñas y, por otro, dar sentido al escudo jacobeo, que reproduce el derrumbe del puente das Pías al paso de los romanos que perseguían a los discípulos con los restos del apóstol Santiago.
La prueba, entre comillas, de esta leyenda jacobea recogida en el propio Códice Calixtino, llega además al inicio del que puede ser el Año Santo más concurrido de la historia... y a la alcaldía de Negreira no se le escapa: "Estase a estudiar a posibilidade de realizar un estudio arqueolóxico para delimitar o trazado desta Vía romana polo Concello". La carretera romana entraría en el término municipal de Negreira desde la vecina parroquia brionesa de Viceso , "que aparece nos documentos medievais co nome de Víae cessum, cruzando o Tambre pola xa desaparecida Ponte Pías, na aldea de Pontevedra -Pons vétera o ponte vella- e continuaba pola parroquia de Xallas".
Precisamente, el tramo localizado es conocido como A Calzada o también como Costa da Brea, topónimo identificado en Galicia en la inmensa mayoría de las ocasiones con calzadas romanas. "A plataforma, duns cen metros, cruza de sur a norte polo centro dunha empinada ladeira, de xeito rectilíneo, características estas das vías romanas e nalgúns lugares parece que conserva parte do seu pavimento", reseña Tuñas. Según el autor Carré Aldao, en este lado del Tambre estaría ubicada, tanto por la distancia como por los vestigios, la mansión ad dúos pontes , entre la de Aquis Celenis (Caldas) y la de Grandimirum (que sería el actual Brandomil ).
Termina el regidor apuntando que "as fontes bibliográficas que fan referencia a este tramo coñecido como Costa da Brea son abondosas e dende hai anos estívose intentando a súa localización o que se fixo complicado dada a orografía do lugar e a dificultade do acceso". En Negreira existen vestigios romanos, toponímicos como Vilaserío -camino de la granja-, puentes o aras votivas a Jupíter y los manes.
Fuente: El Correo Gallego, 5 de Enero de 2010
|
Enviado por admin el jueves, 14 de enero a las 18:34:09 (9 Lecturas)
(Comentarios? | Puntuación 0) |
|
|
 |
La muralla como centro de los actos previstos para el 2010 |
 |

El Ayuntamiento de Lugo centrará en la muralla romana todas sus actividades de 2010 con motivo de la conmemoración del décimo aniversario de la declaración de este monumento como Patrimonio Mundial por la Unesco.
Así lo trasladó a los mediosde comunicación el alcalde de Lugo, José López Orozco, justo en el día en que se cumplen 9 años de este reconocimiento, que el Ayuntamiento lucense celebró con un concierto de Milladoiro.
La intención de la alcaldía, que canalizará directamente las iniciativas, es implicar a «un gran número de empresas e administracións», incluso de ámbito europeo, para recordar lo que fue un acontecimiento que resultó «clave» para la promoción del monumento y la ciudad. En el mes de enero, el Concello contará con un borrador de actos para trasladarlo a la oposición pues, a día de hoy, dijo el alcalde, «temos moitas ideas e boas intencións, pero hai que buscar financiación».
La celebración de conciertos, la disputa de actividades deportivas y actos lúdicos completarán un año en el que, resaltó López Orozco, no se trata de «contraprogramar nada» frente al Xacobeo.
De hecho, el alcalde lucense tiene previsto mantener una reunión en Santiago de Compostela con el conselleiro de Cultura, Roberto Varela, al que trasladará esta intención de desarrollar actos e incluso solicitará el permiso para poder utilizar el distintivo del Xacobeo en las comunicaciones que se puedan realizar.
Este año, la austeridad presidió las celebraciones del aniversario de la declaración de la muralla como Patrimonio de la Humanidad debido a la situación de crisis económica. Los fondos se reservan para hacer un programa de actos más denso el año próximo. López Orozco indicó que 2010 será «o ano de lugo, o ano dos lucenses, o ano da muralla e o símbolo cultural que une e reúne a todos» y pidió a toda la ciudadanía que «se volque na celebración do décimo aniversario ao igual que o fixeron no ano 2000.
30/11/2009 - El Progreso
|
Enviado por admin el mircoles, 02 de diciembre a las 00:26:51 (31 Lecturas)
(Comentarios? | Puntuación 0) |
|
|
 |
Publicada a obra La vía Nova 18 do profesor Caamaño Gesto |
 |
 Despois de máis de trinta anos a tese de doutoramento do profesor titular da Facultade Xeografía e Historia Caamaño Gesto por fin ve a luz. Unha grata noticia para él e para outros moitos investigadores do mundo romano, como eu mesmo, que tivemos esta obra como unha referencia fundamental. Alegrámonos e felicitamos o noso ben querido profesor e, no meu caso tamén tutor do doctorado, por este excelente traballo e, tamén o director do Museo de Prehistoria de Vilalba Eduardo Ramil por ter a "osadia" de proceder a esta publicación nestos difíciles tempos de crise e de tanta obra "on line". Sen ánimo de entrar no mundo da copia ilegal tan de moda hoxe en día a continuación reproduzo uns fragmentos do prólogo de Fernando Acuña: "Cando no ano 1976 o Profesor Caamaño Gesto defendía a súa tese de doutoramento no Paraninfo da Universidade de Santiago de Compostela, facía a presentación dun importante estudo sobre a vía mellor conservada e a que contaba con un maior número de referencias epigráficas de todas as que figuraban no Itinerario de Antonino. Ata entón, estaban os meritorios estudios de Díaz Sanjurjo, Marcelo Macías, Barros Sivelo e Blázquez, entre outros. Naquela altura, era unha obra froito dunha minuciosa investigación tanto de gabinete como sobre o terreo (da que podo dar fe, posto que o acompañei en varias ocasións), que reflectía nidiamente o trazado da vía Nova tendo en conta o pasado e o presente, algo que moitos dos novos Investigadores esquecen xa que, sen o labor dos pioneiros, nunca poderíamos progresar no coñecemento da nosa Historia, Encaixaba nunca época na que houbo unha gran Investigación sobre as comunicacións de época romana na Híspanla. Baste lembrar os traballos de Abasólo, Magallón, Melchor, Rabanal, Colmenero, Roldan e Sillieres, entre outros, para as zonas de Burgos, Aragón, Córdoba, León, Galicia, vía da Prata e a Híspanla Meridional, sen esquecer as importantes achegas de Arias Bonet no seu Miliario Extravagante. Hoxe en día, nos fináis do milenio, aparece publicada polo Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba esta monografía, debidamente actualizada, que coidamos marcará un fito nos estudos da camiñeiría peninsular e que, desgraciadamente, no ámbito de Gallaecia non se poderá ver acompañada doutras obras desta altura sobre as vías XIX e XX. As razóns son evidentes e a, algunhas délas, alude o autor. Cando este investiga sobre os caminos, aínda non comezaran as grandes obras públicas, a Concentración Parcelaria andaba polos seus inicios e os primitivos trazados dende os romanos ata os medievals e modernos (camino real e do francés) discorrían polos mesmos ou non distantes lugares. Agora sería impensable acometer un traballo deste tipo posto que a rede viaria antiga apenas se conserva nalgúns tramos. Fican as obras de fábrica (pontes), os miliarios, en moitos casos desprazados da súa ubicación orlxinal, (en parte por culpa da Administración), parte dos topónimos, pero xa non é o mesmo. Ben é certo que despois deste traballo viran outros e somos coñecedores de investigadores que están neso, pero xa non se poderá acadar a análise profunda que aquí aparece polas razóns antes apuntadas. Por isto hai que salientar a oportunidade desta publicación porque rescata unha testemuña importante do noso pasado e analiza a vía XVIII no seu tramo ourensán a través de todos aqueles elementos que permiten unha mellor definición do seu trazado. Naturalmente que o traballo non parte de cero xa que esta vía foi unha das mais investigadas, como se pode ver ñas referencias bibliográficas, pero aproveitando o pasado e utilizando as novas técnicas e métodos da investigación, que os precursores non tiñan, púldose facer este achegamento ao seu trazado non que non só se analiza o seu descorrer, senón tamén as mansións viarias, as obras de fábrica, o entorno arqueolóxico e algo moi Importante como é a epigrafía con ela relacionada. E neste último aspecto, compre facer notar como a vía XVIII é a que presenta a maior densidade de miliarios de todas as coñecidas en Hlspania, algo moi importante porque proporcionan informacións tanto sobre a época da súa construción como das sucesivas reparaclóns ou mesmo serve en ocaslóns para ver como se utilizan como medio de propaganda imperial. Finalmente, só me resta expresar a miña satisfacción pola publicación desta obra que nos acerca un pouco mais ao coñecemento da antiga Gallaecia e os parabéns á Institución que acolle no seu Servizo de Publicacións a edición deste texto imprescindible ao que eu só lle poñería a pega de que mais que a vía 18 debería ser a XVIII".
|
Enviado por admin el domingo, 08 de noviembre a las 18:05:31 (42 Lecturas)
(Comentarios? | Puntuación 0) |
|
|
46 Noticias en Total (10 Páginas, 5 Noticias por Página)
|
|
|
|
|
|
| Biblioteca Virtual |
|

No
cabe duda que una gran parte del tiempo que un investigador dedica a un proyecto
lo emplea en recopilar la información. Información que en múltiples ocasiones se
halla diseminada en un buen número de publicaciones, bibliotecas y archivos en
muchos de casos de difícil acceso. Creemos que las nuevas tecnologías pueden
facilitar esta tediosa labor ofreciendo un espacio donde se recopile toda esta
información para que los investigadores o el público en general pueda
consultarla de una manera rápida, asequible y cómoda. La creación de esta
Biblioteca Virtual de Autor puede ser un comienzo y esperamos que contribuya
tanto a difundir los resultados de nuestros trabajos como a favorecer la labor
de los investigadores en estas materias.
|
|
| El Tiempo |

|
|
|